در شهر فرشته ها

(در باغ سبز قرآن، آموزش قرآن برای کودکان)

«به نام خدای مهربون»

سلام دوستای کوچولو و خوب من...

سلام بزرگترای مهربون...

خوش اومدین به باغمون...

فرا رسیدن ماه قشنگ مهمونی خدای مهربون رو بهتون

تبریک میگم...

این بار، به پیشنهاد خاله نرگس خوب، گل و مهربونمون،

براتون یه تصویر از نهج البلاغه درست کردم که توی ادامه مطلبه...

راستی میدونید نهج البلاغه رو کی نوشته؟

هر کی تونست بگه، یه جایزه ی خوب پیش من داره... نههههه...

اصلا یه مسابقه... چطووووره؟؟ دوست دارین؟ به سه نفر

به قید قرعه یه هدیه ی کوچولوی مجازی میدم...

تا روز عید سعید فطر، یعنی دقیقا تا ساعت 7 صبح

هجدهم مرداد، هم وقت دارین که جواباتون رو برام بفرستید...

نگید نگفتی ها...

البته فقط این نیست ها:d... توی کامنت هاتون

یه جمله ی خوشگل هم برای خدای مهربون،

یا حضرت علی(علیه السلام)، یا

حتی پیامبر خوب و عزیزمون بنویسید که انشاالله برای

همون روز، یا اگه نشد روزای بعدش بذارم تو وب... خب؟

جمله تون هم فرقی نداره ، 7 کلمه باشه یا 70 کلمه...

هر چقدر دلت تنگت میخواد بگو، البته فقط حرف خودت باشه،

نه کپی از جاهای دیگه;)

اما هردو جواب، باید تو یه کامنت باشه تا توی مسابقه

شرکت داده بشید...

سن و سال هم نداره... خیلی ها کودک درونشون فعاله... نیشخند

ادامه ی مطلب هم یادتون نره..

خدانگهدارتون


آفرینش

خطبه 155 نهج البلاغه:

خداوند، موجوداتِ جهان را آفرید؛ بدون آن که

از نمونه ای پیش ساخته سود جوید.

و درباره «آفرینش جهان»، با هیچ مشاوری مشورت

نکرد و از هیچ کس کمک نگرفت.

انسان ها اگر میخوان کاری رو انجام بدن، از تجربیات

دیگران استفاده می کنند؛ اما خداوند به هنگام

آفرینش، بی درنگ و بدون یادگیری قبلی خلق می کنه.

همونطور که در قرآن اومده: «چون آفرینش چیزی را کند،

به محض این که گوید: موجود باش، بلافاصله موجود

خواهد شد.» (یس/82 )»

خیلی خیلی سال پیش بود که خدای بزرگ، جهان رو آفرید...

انسان ها رو هم آفرید...

خدای بزرگ، حتی وقتی که میخواست آدم و حوا

رو هم خلق کنه، یا کفشدوزک های کوچولو، یا

حتی درختا و گل ها رو، با کسی مشورت نکرد تا ازش

راه و چاه کارو بپرسه یا کمکش کنه. خودش

اینقدررررر توانا و قدرتمنده که تونست حتی

چیزهای بزرگ تر از اینا رو هم به تنهایی خلق کنه.

بچه ها، یه وقتا اگه مامانامون بخوان برامون از اون

پیرهنای سفید و خوشگل بدوزن، بهتره حتما

الگو داشته باشن تا لباسمون قشنگ و به اندازه،

درست بشه تا بتونیم بپوشیمشون. اما خدا حتی وقتی

که میخواست خود آدم ها رو خلق کنه، هیچ الگویی

نداشت، چون خودش همه چیزو خیلی خوب بلد

بود-و هست-. تازه، توی قرآن هم اومده که خدا

هرچی بخواد همون میشه.

مثلا اگه بخواد یه چیزی خلق کنه، تا امر کنه

و بگه موجود باش، اون هم همون چیزی میشه

که خدا میخواد...

اما اگه تو بخوای یه اسباب بازی بسازی، باید

از یه بزرگتر که بتونه بهت کمک کنه، کمک بگیری.

خدا رو یادت نره... مطمئن باش بهت کمک میکنه...

همیشه یادت باشه اون تو رو آفریده،

دوست کوچولوی من!

 

منبع: کتاب نهج البلاغه (برای نوجوانان)

ترجمه ی غلامرضانوعی، نشر ویدا

نوشته شده در ۱۳٩٢/٤/٢٢ساعت ۸:٤٦ ‎ق.ظ توسط نرگس | نظرات ()